Już dawno nie przeczytałam żadnej powieści, chociaż czytam nieustannie i na warsztacie mam zawsze kilka ciekawych pozycji. Jednak niedawno zainteresowała mnie pewna powieściopisarka. O Katarzynie Enerlich usłyszałam od mojej mamy. Któregoś dnia pokazała mi jej książkę pt. „Prowincja pełna gwiazd” i powiedziała – zajrzyj, ta kobieta pisze o dekupażu, może cię to zainteresuje… Czytaj więcej »
Któregoś pięknego dnia zaglądam do skrzynki na listy, a tam koperta z książką… Poczułam się wspaniale obdarowana, co więcej, poczułam się wyróżniona. Tytuł już mi powiedział wiele – „Poezja i proza życia”. Tak, właśnie tak jest w życiu, poezja przeplata się z prozą… Książkę napisał Henryk Radliński teść mojej przyjaciółki. Nigdy nie miałam okazji poznać go osobiście, ale gdy przeczytałam jego książkę poczułam się tak, jakbyśmy się poznali. Czytaj więcej »
Tak to już jest, że coś się kończy i coś się zaczyna. To odwieczny ruch życia. Niedawno skończył się rok i zaczął następny. Poprzedni żegnamy bez żalu mając nadzieję, że następny będzie lepszy. Zmieniamy ubrania, mieszkania, pracę, partnera, siebie… Każda zmiana zawiera w sobie koniec i początek. Słońce zachodzi by znów mogło wstać. Czytaj więcej »
Co jakiś czas natykam się na pewien cytat. Różni się lekko i przypisywany jest autorstwu kilku osób. Wersja, która mi się podoba brzmi tak: Czytaj więcej »
„Bez dotyku i subtelnych odczuć, jakich może doznawać skóra i jakie przekazuje całemu ciału – nie ma autentycznego zdrowia”- przeczytałam i zadumałam się. Tak, dotyk jest człowiekowi absolutnie niezbędny. Czytaj więcej »
Do moich ostatnich artykułów na temat sugestii bardzo pasuje mi tekst Tomka i Dagmary. Przytaczam w całości za pozwoleniem autorów: Czytaj więcej »
Jak często zaklinamy czas? Och, żeby szybciej już były wakacje! Niech w końcu będzie weekend! Jak ten czas się wlecze!
Lub w drugą stronę: Jak mam mało czasu! Nie zdążę, nie wyrobię się. Jak ten czas pędzi!
Już jako dziecko widziałam tę zmienność czasu. Nie wiem ile miałam lat, gdy napisałam poniższy wiersz… Może piętnaście… Czytaj więcej »
Kiedyś, dawno temu byłam kompletną ignorantką. Poskutkowało to podupadnięciem zdrowotnym. Przeziębiałam się co rusz. Wystarczyło, że ktoś koło mnie kichnął, to ja też. Wściekałam się więc na każdego chorego, który zamiast leżeć w łóżku zjawiał się koło mnie. Czytaj więcej »
Jak bardzo jesteśmy podatni na sugestię? Bardzo. Szamani wykorzystują ją skutecznie w uzdrawianiu. Są optymistami. Współcześni lekarze mówią, że muszą być pesymistami i głównie sugerują zagrożenia. Właściwie to nie wiem dlaczego, ale wiem, że muszą, bo tak mi kiedyś powiedział pewien kardiolog, gdy go zapytałam dlaczego mnie straszy. Są jednak wyjątki. Obserwowałam dwoje ludzi chorych na WZW. Kobieta wyzdrowiała. Mężczyzna nie. Myślę, że kluczową rolę odegrało tu nastawienie lekarzy i pacjentów. Czytaj więcej »
To, co usłyszymy od lekarza jest ważniejsze niż skład chemiczny leku, który nam przepisze. Jeśli lekarz autorytatywnie powie pacjentowi, że nie ma szansy na wyzdrowienie, to tak się najczęściej dzieje. Pacjent traci nadzieję i jego stan się pogarsza. Doświadczyłam tego parę miesięcy temu na własnej skórze. Czytaj więcej »
Jest taki piękny tekst, który od wielu lat przepisuję pięknie na śliczną kartkę i dołączam do ślubnych prezentów. Tekst ten jest nie tylko piękny, ale też mądry, bo pokazuje jak wspaniale może być we dwoje, gdy oboje małżonków daje sobie i miłość i wolność. To kwintesencja tego jak powinna wyglądać dobra relacja. Czytaj więcej »
Czy jest to dla kogoś zaskoczeniem, że bardzo rzadko spotykamy szczęśliwe pary? Przebiegłam myślami moich przyjaciół, znajomych, rodzinę… Nie musiałam długo myśleć, bo wiem, że szczęśliwe pary mogłabym policzyć na palcach jednej ręki. A ty? Jakie masz obserwacje? Ja widzę wiecznie kłócące się ciotki z wujkami, rozwiedzione lub nieszczęśliwe koleżanki, rozwiedzionych rodziców, sąsiadów… Z racji mojego zawodu poznaję dużo ludzi i słowo daję, większość z nich, żeby nie powiedzieć wszyscy, mają problemy męsko damskie. Czytaj więcej »
Wspaniały bukiet ciętych kwiatów rozświetlił mój dzień. Aksamitny dotyk płatków, feeria barw i słodki zapach pobudziły zmysły. Nic, tylko patrzeć, dotykać, wąchać i zachwycać się. Wszyscy lubimy kwiaty. One stają się wyzwalaczem zachwytu i szczęścia. Dobrze jednak, że można je uwiecznić na zdjęciu, bo chwila kwiatów jest krótka. Czytaj więcej »
Niedziela rano. Ona czyta fascynującą książkę. On wchodzi do pokoju. Ona – chodź przeczytam ci coś ciekawego. On – dużo tego? Ona – trzy strony. On – nie, teraz nie mogę, za dużo, jestem zajęty. On idzie sobie, ona zostaje i jest jej przykro. Nowe myśli, które przyszły do niej, zastąpiły te poprzednie. Poczuła ucisk w okolicy gardła. Znikła chęć podzielenia się. Odłożyła książkę i zajęła się czymś bardziej praktycznym. On po chwili wraca. – O, wstałaś – stwierdził zdziwiony. Myślałem, że poleżymy razem i poczytasz mi. Ona – już mi się nie chce. Czytaj więcej »
Dziadek chwycił mnie za ucho i groźnie zapytał – pasłaś kozy? – Nie – odpowiedziałam z lękiem. – To trzeba było paść. Gdy złapał mnie za ucho następnym razem, bogatsza o doświadczenie szybko odpowiedziałam, że pasłam. – To trzeba było nie paść – odpowiedział dziadek i znów mi wykręcił ucho. Czytaj więcej »