Zasuszona wiązanka kwiatów, delikatny pył dawnych wzruszeń… Białe i różowe wstążki, koronka oplatająca kruche łodyżki… Ponad 33 lata temu to były frezje z piękną zieloną paprotką. Stan wojenny. Skromny ślub w pożyczonej sukni, przyjęcie na 30 osób, muzyka z gramofonu, jedzenie i wódka na kartki. Dwa gorące i pełne nadziei serca mające pewność wspólnego jutra. Zawijając suchą wiązankę w gazetę nie wyobrażałam sobie jak będzie wyglądać moje życie za 33 lata. Nie wiem nawet dlaczego ją zachowałam.  Czytaj więcej »

Zafiksowałam się ostatnio, oj zafiksowałam. Zaczęłam żyć tym, czym żyje większość ludzi. Mam nadzieję, że potrafię przekierować uwagę na pozytywne strony życia… Czytaj więcej »

Łzy kapią niechciane. Skąd są? Gdzie jest ich źródło? Patrzę na świat, przyglądam się ludziom. Czasami dopuszczam do siebie wiadomości. Ktoś mówi co w polityce. Widzę jaka jest sytuacja… Wolałabym nie wiedzieć… Czytaj więcej »

Chodzę sobie czasami, jak mnie mąż wyciągnie, po nowoczesnym osiedlu. Kamienny krąg wysokich budynków przytłacza mnie. Pragnę przestrzeni. Dzisiaj uświadomiłam sobie dlaczego. Otóż urodziłam się i wychowywałam jako wolne dziecko. Odkąd pamiętam mogłam sobie chodzić gdzie chciałam, po podwórku, po ulicy, po polach, po lesie. Czytaj więcej »

Medytacja Moniki obudziła we mnie dawno nieruszane rzeczy. Ech, te wspomnienia, czyżby świadczyły o tym, że zatoczyłam krąg? Często tak bywa, że krążymy sobie w życiu, krążymy, a potem wracamy do punktu wyjścia. Może to już nie jest dokładnie ten sam punkt, bo przez lata wiele się zmienia, ale to są nasze korzenie, miejsce, z którego pochodzimy.  Czytaj więcej »

Każde ciało jest piękne – usłyszałam na warsztatach masażu Lomi Lomi Nui. – No pewnie – prychnęłam w duchu. To było dawno temu, teraz nie tylko nie prycham, ale mój stosunek do ciała zmienił się diametralnie. Kocham masować takie brzuchy jak tej odważnej kobiety, która nie tylko nosi bikini, ale umieszczając swoje zdjęcie w internecie napisała kilka naprawdę mądrych zdań Czytaj więcej »

Płaczę, nie mogę powstrzymać się od płaczu. Mój miły jest przestraszony, jemu płacz źle się kojarzy, a ja płacząc cieszę się, bo chyba dotarłam do takiego pokładu siebie, o którym zapomniałam. Czytaj więcej »

Budzenie różnie się kojarzy. W czasach szkolnych bywało czymś okropnym, szczególnie, gdy ktoś nas budził przed świtem. Jeśli mieliśmy coś ważnego do wykonania, wstawaliśmy i braliśmy się do roboty, bo wiadomo, że jak zaśpimy to się spóźnimy. Może nawet coś nas ominie, lub stracimy ważne wydarzenie. Każdy wie, że nie można przespać życia. Czytaj więcej »

Feminizm, takie modne słowo, wywołujące w niektórych kobietach emocje. Zastanawiam się, co się stało z kobietami i dlaczego? Przeciętna dziewczyna dzisiaj chciałaby, żeby mężczyzna był omnibusem. Żeby zarabiał na życie, zajmował się dziećmi, gotował i sprzątał, żeby kochał, akceptował i chwalił. Ma ją szanować, podziwiać i umożliwić zrobienie kariery. Myślę, że od księcia na białym koniu nikt tego nie wymagał… Czytaj więcej »

Mówi się, że w marcu jak w garncu i faktycznie tak jest. Już nam ciepłem powiało, już wyciągnęliśmy lżejsze kurtki, już słońce zaczęło nas wołać na dwór, a dziś w nocy mróz wrócił. Czytaj więcej »

Żaden człowiek nie pojawia się w naszym życiu przypadkowo. Każdy jest naszym nauczycielem. Każdy jest potrzebny na krótszy lub dłuższy czas. Może być z nami przez całe życie lub przez mgnienie oka, ale na pewno ma nam coś do przekazania. Czytaj więcej »

„Szeptem” – tomik poezji Patrycji Cichy – Szept. Piękna, wymowna okładka, bogata treść. Te wiersze można szeptać kochanej osobie, lub szeptać sobie, żeby poczuć. W miłości bowiem głównie chodzi o czucie. Patrycja nie tylko odczuwa głęboko meandry miłosnej relacji, ale też doskonale umie ubrać to w słowa. Czytam, smakuję, słucham, czuję… Poezją można się rozkoszować po wielokroć. To jest to co nie nudzi, nie przebrzmiewa. To jest to, co trwa wiecznie. Czytaj więcej »

Park Asnyka, Ogrody Tuwima, Wilanów Ełk, takie hasła czytam na reklamach w miejscu, w którym mieszkam. Brzmi wspaniale, a jak wygląda naprawdę poza tą symulacją komputerową z bilbordów? Wilanów Ełcki ma być za moim oknem, za którym odkąd tu mieszkam, rosły dziko drzewa. Ponoć od przedwojny. Czytaj więcej »

Nie pamiętam kiedy przeczytałam pierwszą książkę, nie pamiętam jaki miała tytuł, ale wiem, że czytałam od zawsze, odkąd nauczyłam się czytać. Kiedyś pochłaniałam wszystko, jak leci. Książki zdobyte spod lady i książki przyniesione w siatce z biblioteki. Miałam fazy tematyczne;  o wojnie, o obozach koncentracyjnych, o podróżach w nieznane kraje, o przygodach kosmicznych, o rzeczach współczesnych i zamierzchłych. Serie egipskie i rzymskie, klasyka polska i światowa. Czytaj więcej »

Dzisiaj rano obudził mnie dziwny dźwięk. Zaczęłam nasłuchiwać… Tak, jakby ktoś trawę kosił, ale przecież jeszcze nie ma trawy… Wyglądam przez okno. Robotnicy z piłami tną drzewa. Czytaj więcej »